تعریفی که از این مبحث می توان ارائه کرد این است که این محصولات را بیشتر " خدمات " تشکیل می دهند . البته برخی محصولات این صنعت ملموس هستند مانند سوغات شهرهای مختلف . اما غیر ملموس بودن محصولات صنعت گردشگری دلیلی است که کار بازاریابی را پیچیده تر از محصولات قابل لمس می کند .

محصولات این صنعت شامل فعالیتهای اقتصادی مختلفی است که باهم ارتباطی مشخص دارند و در این صنعت گرد هم جمع شده اند .  مانند :

  • تور گردانان
  • هتل داران
  • رستوران داران
  • راهنمایان تور
  • دفاتر خدمات مسافرتی
  • بازاریابان
  • تولیدکنندگان صنایع دستی
  • مدیران جاذبه های مختلف گردشگری
  • مدیران صنعت حمل و نقل ...

که همه ی اینها در یک چیز باهم مشترک هستند و آنهم تامین رضایت " مشتری " است که به آن " گردشگر " می گوییم .

تعاریف موارد فوق به طور خلاصه :::

- تور گردانان : وظایف آنها تهیه ی بسته ی سفر و عرضه ی آن به شکل مستقیم و غیر مستقیم است . منظور این است که آنها عناصری همچون حمل و نقل ، اقامت و سایر خدمات را به صورتی جداگانه خریداری می کنند و پس از ترکیب آنها باهم ، به صورت یک بسته ی سفر به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به مشتریان ( متقاضیان سفر ) عرضه می کنند .

- صنعت هتلداری و خدمات اقامتی : باید بگوییم که جاذبه های گردشگری تنها شامل سفر یا رونق این صنعت نمی شوند . بلکه امکاناتی برای جابجایی و اقامت گردشگران هم باید فراهم باشد .

از گذشته های دور ، مسافران برای استراحت و صرف غذا ، به استراحتگاههای عمومی مراجعه میکردند . مهمانپذیرها در قرن 15 ام میلادی در اروپا به وجود آمدند . نخستین مهمانپذیرها به نام " تختخواب و صبحانه " بود که افراد در خانه های شخصی شان با مبلغی کم ، از مسافران پذیرایی میکردند . در سال 1774 میلادی ، نخستین هتل در لندن افتتاح شد . در ایالات متحده هم نخستین هتل با تجهیزات امروزی در سال 1892 میلادی در Boston ساخته شد .

تعریف : تسهیلات اقامتی شامل تمام امکاناتی است که هدف اصلی آنها تدارک جا و مکان برای اقامت شبانه ی گردشگران است . اما معمولا خدمات جزئی دیگری از جمله رستوران ، سونا ، استخر و مانند اینها ارائه می کند که اهالی بومی هم از آن بهره مند می شوند .

انواع واحدهای اقامتی مسافران بر اساس نوع ساختمان ، خدمات و اندازه ی آنها و موقعیت محل آنها :::

1- هتل : مهمانسرایی هستند که از تعداد اتاقهای متعدد تشکیل شده اند که به غیر از امکانات خواب ، خدمات دیگری مثل رستوران ، استخر ، سالن بدنسازی ، فروشگاههای تهیه ی سوغات و ... تدارک دیده شده .

2- مُتل : در بیشتر کشورها در حاشیه ی جاده های کمربندی شهرها ، واحدهای اقامتی هستند که اینها معمولا به صورت ساختمانهای یک و یا دو طبقه می بتشند و دارای اتاقهای مختلف بوده و هر اتاق دارای حمام و سرویس بهداشتی مستقل است .

3- مسافرخانه : اقامتگاههایی ارزان قیمت و کوچک هستند که اغلب دارای سرویس بهداشتی و آشپزخانه مشترکند و معمولا در مراکز شهرها ایجاد میشوند که رفت و آمد بیشتر است .

4- زائر سرا : واحدهای اقامتی که در شهرهای زیارتی احداث میشوند . این واحدها ، حداقل امکانات را دارا هستند و فقط امکانات خواب را فراهم می کنند .

5- پلاژ : اتاقکهایی در سواحل دریا هستند و از امکانات محدودی برخوردارند .

6- مجموعه های مشارکتی زمانی ( Time Sharing ) : این یک الگوی بین المللی برای اقامت مسافران است که به منظور مشارکت دادن مسافران در استفاده از یک واحد اقامتی انجام میشود . در این سیستم ، مشتری یکی دو هفته ، یا مدت کوتاهی را در یک آپارتمان به صورت اجاره بسر می برد .

...

این بود 2 مورد از فعالیت محصولات گردشگری ... در بخشهای بعد به ادامه ی این فعالیتها از قبیل رستوران داران ، دفاتر خدمات مسافرتی ، مدیران صنعت حمل و نقل می پردازیم .... !

امیدوارم مفید واقع شود ./...

*********************************************************

منبع : کتاب شناخت صنعت گردشگری؛دکتر بهرام رنجبریان و محمد زاهدی.